Sławomir Mentzen u Bogdana Rymanowskiego powiedział, że Polska wydaje mnóstwo pieniędzy na rzeczy, na które nie powinna wydawać. Dla przykładu podał kwotę, którą państwo ma zdaniem polityka Konfederacji wydawać na utrzymanie Ukraińców w poprawczakach. Według Mentzena kwota ta sięga 1,2 mld zł rocznie.
Sam Rymanowski zwrócił uwagę, że jest to niewiarygodnie wysoka kwota. Mentzen zapewniał, że informacje te znajdują się w dokumentach i niczego sobie nie wymyślił. Zaproponował, by osoby z polskich poprawczaków, które mają obywatelstwo ukraińskie, deportować na Ukrainę.
Jednak w rzeczywistości kwota, jaką Polska wydaje na wszystkich nieletnich Ukraińców w placówkach tego typu, jest dużo mniejsza. Na słowa Mentzena zareagowała na X wiceminister sprawiedliwości Maria Ejchart. Napisała, że 1,2 mld zł rocznie „to dane wyssane z palca”.
„Cały roczny budżet na funkcjonowanie wszystkich placówek dla nieletnich w Polsce jest kilkukrotnie niższy niż kwota, którą Pan przypisał samym obcokrajowcom. To nie jest pomyłka – to świadome budowanie narracji na kłamstwie, po to by podkręcić emocje” – napisała.
Jakie są więc prawdziwe liczby?
Ministerstwo podaje, ile wydaje na nieletnich Ukraińców
Ministerstwo Sprawiedliwości poinformowało Demagoga, że w 29 placówkach przebywa 28 nieletnich obywateli Ukrainy (stan z 12 maja tego roku). W okręgowych ośrodkach wychowawczych jest 20 osób z obywatelstwem Ukrainy, w zakładach poprawczych – 3, a w schroniskach dla nieletnich – 5.
Łączny miesięczny koszt utrzymania tych 28 osób wynosi niewiele ponad 1 mln zł. Rocznie jest to kwota 12,05 mln zł. Sławomir Mentzen mówił jednak o samych poprawczakach, a w tych jest tylko 3 nieletnich obywateli Ukrainy. Roczny łączny koszt ich utrzymania wynosi 1,3 mln zł, a miesięcznie to średnio 108 tys. zł.
Nieletni obywatele Ukrainy stanowią nieco ponad 3 proc. wszystkich osób umieszczonych w tych placówkach, których łącznie jest 865. W 2025 roku miesięczny koszt utrzymania jednej osoby sięgnął 35,9 tys. zł. W tej kwocie zawarte są świadczenia na wychowanka (np. kieszonkowe czy wyżywienie), utrzymanie infrastruktury placówek, a także zatrudnienie pracowników. To ostatnie stanowi 80 proc. ponoszonych przez państwo wydatków.
Kto trafia do poprawczaka?
Zakład poprawczy to placówka resocjalizacyjna. Sąd może umieścić tam osobę nieletnią, która popełniła przestępstwo, jeżeli uznaje się ją za wysoko zdemoralizowaną i zwłaszcza gdy środki wychowawcze okazały się nieskuteczne (art. 15 ustawy o wspieraniu i resocjalizacji nieletnich).
Umieszczenie w okręgowym ośrodku wychowawczym to jeden ze środków wychowawczych, które można zastosować wobec nieletniego (art. 7 pkt 11). Okolicznościami, które mogą o tym decydować, są także: stopień demoralizacji, rodzaj czynu, sposób jego popełnienia i nieskuteczność wcześniej zastosowanych środków (art. 14).
Schronisko jest odpowiednikiem aresztu – trafiają tam osoby, w przypadku których ujawniono okoliczności przemawiające za umieszczeniem ich w zakładzie poprawczym i zachodzi obawa, że będą utrudniać postępowanie, uciekać, ukrywać się lub zacierać ślady (art. 46).
